Athene

We hebben al heel wat jaren met onze caravan Griekenland bezocht, maar om de een of andere reden is het nooit van gekomen om ook Athene te bezoeken. Dit jaar was dat wel het geval. We zijn op zondag 3 juli vanuit Hellevoetsluis vertrokken en via Zwitserland naar Venetië gereden. Op dinsdag 5 juli met de veerboot naar Patras waar we de volgende dag om 20.00 uur aankwamen. Het is dan te laat om nog door te rijden naar Athene wat toch nog zo'n 250 km. is. We hebben overnacht op camping Rion te Rio. De camping ligt wel mooi precies naast de nieuwe brug naar centraal Griekenland. De volgende dag op weg richting Athene. Zoals altijd weer prachtig weer. Uiteindelijk kwamen we terecht in Marathonas gelegen zo'n 40 km. ten N.O. van Athene. Deze plaats is vooral bekend van de slag bij Marathon op 490 BC waar koning Darius van Persie zijn eerste serieuze poging deed om dat deel van Griekenland te overwinnen. In Marathonas kan men nog diverse overblijfselen bezichtigen, o.a. een grote grafheuvel. We verbleven op camping Ramnous wat tussen Marathonas en Schinias gelegen is aan de baai van Petalion.
Schinias is voor roeifanaten nog wel interessant omdat hier de Olympische roeibaan van 2004 ligt. Vanuit de camping gaat er elke dag een bus naar het centrum van Athene, maar deze doet er vrij lang over omdat hij omrijdt en vaak stopt. Wij zijn met de auto naar het metrostation Ethniki Amina gereden, hebben de auto geparkeerd en met de metro verdergegaan naar het centrum. Moet wel opgemerkt worden dat, hoewel de afstand niet zo ver is vanaf de camping (ong.35 km.) je er behoorlijk lang over doet omdat er zo'n 85 verkeerslichten gepasseerd moeten worden. Ook is het door de week erg druk op de parkeerplaatsen. Beter is het om op een zaterdag naar het centrum te gaan. Wat een aanrader is om uit te stappen op het station Monastiraki. Je kunt dan het parlementsgebouw bezichtigen met de aflossing van de wacht.
Daarna kun je via de Ermou (dat is de winkelstraat van Athene) naar de Akropolis wandelen. De Akropolis kun je bezichtigen (kostte wel € 12,00 p.p) maar je hebt dan wel een schitterend uitzicht over Athene. Wel jammer dat de Akropolis gedeeltelijk nog in de steigers stond vanwege restauratie. Op het einde van de dag zijn we de wijk Plaka doorgelopen. Een mooie oude wijk die vlak bij de Akropolis ligt. Veel winkeltjes, restaurantjes e.d. Heel gezellig. Athene heeft veel meer te bieden dan bovenstaande, maar dat kun je niet op één dag doen. Het heeft ontelbare musea, wil je die bezoeken dan moet je keuzes maken. Excursies die wij nog hebben gemaakt tijdens ons verblijf op de camping zijn o.a. een dagje Chalkida op het eiland Evia, een namiddag naar de ruïes van Ramnous, een voorpost van Athene tijdens de Perzische oorlogen en een ochtend naar de markt in Neo Makri (alleen op donderdag) Dinsdag 26 juli hebben we onze dochter naar het vliegveld "El Venizelos"van Athene gebracht, zij was met ons meegereden, maar ging met het vliegtuig weer terug. Wij zijn toen doorgereden naar de Peloponnisos waar wij de rest van onze vakantie hebben doorgebracht. Op donderdag 11 augustus weer vanuit Patras met de veerboot naar Venetië en op zondag 14 augustus weer thuis. Athene is ons niet tegengevallen, maar waarschijnlijk komen we er niet terug. Het verschil met de Peloponnisos is wat ons betreft te groot (in het voordeel van de Peloponnisos) Het is er rustiger en relaxter.

fam.Grevenstuk.

Corfu

Datum:25 juni t/m 9 juli 2001

Wij hebben 15 dagen genoten op Korfoe. Veel zon en natuurlijk die azuurblauwe zee. We hebben geboekt bij Korfoe Sunshine Holidays en zaten in appartementen Eveline in Roda. Op nog geen 300 meter buiten het centrum en direct aan zee. We hadden een heerlijk groot stuk priveterrein (overdag lekker rustig!) en appartementen met uitzicht op zee. Het is echt iets voor stelletjes en families, maar je kunt ook leuk uitgaan. Voor jongeren die willen feesten kunnen beter in Ipsos, Kerkira of Kavos zitten. Om het eiland te kunnen zien moet je toch wel een scooter of auto huren. Wij hebben gekozen voor een scooter. Neem wel je brommerrijbewijs mee ! 's Ochtends eerst broodjes halen bij de bakker en dan lekker op de scooter. Binnen 5 minuten zit je in het binnenland of in een andere baai. Onze mooiste plekjes zijn: Peroulades, Ag. Georgios strand, Paleokastritsa, Kassiopi en natuurlijk shopping paradise Kerkira in de avond (prachtige zonsondergang en de winkels zijn open tot 01.00 uur). Als excursie zijn we met de boot naar Parga, Paxos en Anti Paxos geweest (tip). Jammer dat we weer naar huis moesten, maar we gaan volgend jaar gewoon weer!

XXX Sonja, Henk, Bas en Evelien

Veelzijdig Korfoe

Wie Corfu vanuit de lucht voor het eerst waarneemt zal onmiddellijk de grote bestanden aan cipressen opvallen. Dit Italiaanse accent verleent het groene eiland zijn eigen gezicht. De altijdgroene slanke cipres zal een oplettende bezoeker op Griekse kerkhoven (die in Corfu-stad is met name in het voorjaar een botanisch paradijsje!)vaker tegenkomen maar in de vrije natuur nooit in zulke aantallen als op de Ionische eilandengroep. Hiertoe behoren behalve Corfu als bekendste en oudste zonbestemming ook Zakynthos (bekend geworden door het nestgebied van zeldzame schildpadden en het krijtwitte stukje rotskust), het onbekende Kefallonie (met geweldige wandelmogelijkheden), groeibestemming Lefkas en het piepkleine Paxos (leuk als een bootuitstapje).

Met name Corfu is vanouds een populair Brits zonneoord en kent zoals gezegd een lange toeristische traditie. Dat het kleine langgerekte eiland desondanks nog puur op je overkomt mag een wonder heten. Toen ik er een paar jaar geleden neerstreek was ik verrast dat de bewegwijzering nog steeds niet helemaal top was en dus na wat omzwervingen pas mijn slaapplekje aan de fraaie kust van Agios Gordis vond...De wegen zijn desondanks in goede staat en een huurauto is een prettig vervoermiddel om het eiland in al zijn facetten te leren kennen. Laat ik met Corfu-stad, oftewel Kerkiri beginnen. Een plaatje waar het Venetiaanse verleden speurbaar is. Als je kans ziet het Orthodoxe paasfeest mee te beleven is dat een bijzondere ervaring. Druk, mondain, chic..het zijn kreten die allemaal van toepassing op de bedrijvige stad waar aan de haven een imposant Kastro gelegen is. Heb je meer dan een week de tijd dan doen zich mogelijkheden voor de Griekse schatten van het vaste land te verkennen. Vanaf de boot heb je een fascinerend zicht op de huizenfacade die langzaam uit je gezichtsveld verdwijnt. Oversteek is absoluut een aanrader!

Als je uitgekeken en uitgeshopt bent loont het de moeite het groene achterland te verkennen. Vergeet het landgoed van Sissi niet! Je zult ontdekken dat er geen uitgestrekte (zand)stranden zijn maar eerder in het groen verscholen baaien. Toch mag Agios Gordis zich op een heel behoorlijke strip zandstrand roemen. Maar "nothing can compare" met de toplocatie Paleokastritsa. De panoramabeelden die zich hier aan je openbaren behoren tot de mooiste van Europa. Strijk neer op het terras van bijvoorbeeld 'Panoramic view Apollon' en geniet van die fraaie beelden; zelfs op het spartaanse toilet heb ik zelden zo'n mooi uitzicht gezien!

Verliefde stelletjes mogen het 'Canal d'Amour niet missen en de al even fraaie rotskusten van Sidari en Peroulades zijn de moeite waard. Voor een echt oud vissersdorpje met zijn mooie ronde baai moet je in Kouloura zijn. Pittoreske pracht. Authenticiteit vind je ook in een dorpje als Lakones waar de vrouwen getooid gaan in een eigen hoofddracht.

Vergeet je wandelstappers niet mee te nemen want er liggen geweldige wandelkansen rond het door de Pandokrater gedomineerde eiland.

Tenslotte kun je je ervaringen verwerken met een glaasje onvervalste Koumkouat (likeur), een specialiteit gemaakt van een soort sinasappeltjes. Als je dit nuttigt terwijl je blik over het visitekaartje schiereiland Vlacherna met minikerkje en muizeneiland Pontikonissi waart is je Corfu-reis beslist compleet!

Kalo taxidi!

Carla Wolters

Lefkas

Datum:21 oktober t/m 28 oktober2000

We hadden eind oktober besloten om dit jaar met nog een vakantie af te sluiten. Met weinig te weten over eventuele bestemmingen rond deze tijd zijn we naar het reisbureau gegaan. Dat we naar Griekenland wilde gaan stond min of meer vast, maar wat voor aanbod er eind oktober was wisten we niet! Uiteindelijk hebben we besloten voor Lefkas. Een vrij onbekend eiland aan de westkust (onder Korfoe). We hadden onze koffers bepakt van zomerkleding tot winterjassen, niet wetende wat het weer was eind oktober. Eenmaal aangekomen merkten we dat het nog erg mooi weer was, ongeveer 22 graden met veel zon. Zo is het eigenlijk heel de week geweest, behalve de een na laatste dag was erg regenachtig. Bij ons appartement aangekomen, mooi complex met zwembad en veel Nederlanders) gingen we op jacht om een scootertje te huren. We verbleven in de plaats Nidri, het meest toeristische plaatsje van het eiland, Tot onze verbazing was er nog vrij veel open, restaurants, cafe's en cocktailbarren. Het aantal toeristen was wat minder, maar toch allemaal zeer gezellig! Toen we de scooter gehaald hadden besloten we om het eiland eens te gaan verkennen. De eerste plaats die we bezochten was Poros. Een schitterend maar klein kiezelstrand dat bijna verlaten was. Onze eerste indruk van dit fantastische eiland was gelijk geweldig. Later in de week zijn we nog naar Porto Katsiki (mooi strand met ruige kust)geweest, Egremni beach (een van de mooiste stranden van Griekenland, totaal verlaten :-)) Lefkatas (vuurtoren die kenmerkend is voor het eiland) Kortom we hebben alle stukken gehad. Wat zeker een aanrader is, is een boottocht maken naar Meganissi en Scorpios! De eilanden zijn schitterend, het water is adembenemend, en het mooiste van alles is dat we een grote groep dolfijnen gezien hebben!!

Dit eiland (en vooral de plaats Nidri) is echt een aanrader voor natuuraanbidders, strandmensen, ondernemende mensen en mensen
die graag 's avonds nog even een kroeg of cocktailbar bezoeken.

Prettige vakantie!!

Groeten Daniel

Peloponessos

Datum:17 juli t/m 1 september 1999

Zaterdag 17 juli , de auto en caravan ingepakt en op weg naar Griekenland.
De eerste overnachting net over de grens in Zwitserland. Volgende dag naar Venetie van waar op maandag de 19e de boot vertrekt naar Patras.
Fantastische overtocht met stralend weer en alles wat je maar kunt wensen op een boot.
Woensdag 21 juli vroeg aangekomen in Patras.
Meteen doorgereden naar Tholo, een klein plaatsje ten noorden van Kiparissia (provincie Messina), aan de westkust van de Peloponissos. De streek is niet erg toeristisch, maar we wisten van een eerdere reis dat er een mooie camping is met een groot zandstrand. Olympia ligt hier dicht bij (30 km.) zodat we daar natuurlijk ook geweest zijn. Om een goede indruk te krijgen moet je ook het museum bezoeken, dat er naast gelegen is. Dicht bij Olympia ligt Vasses met zijn mooie Apollo tempel. Wel jammer dat de tempel in een grote tent staat, dit is omdat het anders te veel wordt aangetast door het weer. Mooie excursies zijn ook te maken naar Pilos met zijn wonderschone baai en het iets verder gelegen Methoni, waar een zeer mooi Venitiaans fort geheel in zee ligt.Op de kaart lijkt het niet zo ver, maar gezien het bergachtig gebied kostte dit ons toch wel een dag.
Ook een bezoek aan oud Messina is aan te bevelen. Hier zijn de opgravingen nog bezig van oud Messina.
Na 2 weken op de camping in Tholo zijn we via Tripoli naar Korinthos gereden. De route er naartoe is een belevenis op zich zelf, dwars door het ruige binnenland van de Peloponissos. We verbleven op camping 'Blue Dolphin'. Hiervandaan is het ongeveer 5 km. naar oud Korinthe en 10 km. naar het kanaal van Korinthe. Vanhieruit is het ook goed te doen om een excursie te maken naar Epidavros, waar het best bewaarde amphibie theater van Griekenland zich bevindt, en niet te vergeten Mikines, met een 3000 jaar oud koepelgraf.
Na een week zijn we naar Delphi gereden. Natuurlijk moet je dit zien als je in Centraal Griekenland bent. Erg mooi gelegen. Er zijn bij Delphi 3 campings, waar zelfs in het hoogseizoen meer dan voldoende plaats is. Wij verbleven op camping Delphi. Dit ligt op een plateau en van hieruit heb je een prachtig uitzicht over de laagvlakte bij Itea en de zee.
Verder is hier niet zo veel te zien, dus na 3 dagen zijn we verder gereden naar Parga. Dit ligt in het Noord Westen (provincie Ipiros). Parga , heel mooi gelegen aan een baai, waar van alles is te doen (o.a. parasailing), maar wel erg druk.
Vanuit hier kun je een dagtochtje maken naar Dodoni, (waar het oudste orakel van Griekenland zich bevindt) en naar het meer van Ioanina. Hier zie je nog heel veel Turkse invloeden.
Dicht bij Parga ( 10 km.) ligt Messopotha, hier regeerden de goden van de onderwereld.Parga kenden we nog van een eerdere reis, toen was het erg rustig en niet zo toeristisch. In 3 jaar tijd is dit veranderd in een zeer druk bezochte badplaats. We zijn daarom niet meer van plan om Parga nog eens te bezoeken in het hoogseizoen.
Op Zondag 29 augustus zijn we naar Igoumenitsa gereden, vanwaar de veerboot vertrok naar Venetie, waar we dinsdagochtend aankwamen. Vervolgens nog 2 dagen in de auto naar huis en onze Griekenland trip zat er weer op.

We kunnen iedereen van harte aanbevelen om het mooie Griekenland te bezoeken.

Fam. Grevenstuk.

To Pevkotheatro stin Epi­davros

Het Pijnboomtheater in Palea Epidavros. Ons theater. Hoe is dat daar gekomen?
Het begon allemaal in 1996. Karen de Vries ging iets met theater doen in Palea Epidavros op de Peloponnesos. Ik zou meegaan. Grieks theater, dat leek me wel wat. Dus ik ging mee met de cursus Grieks theater van Karen de Vries. Het is daarbij niet gebleven. Sinds die tijd kom ik jaarlijks terug in mijn dorp Epidavros. Een heerlijk rustig dorp, zo'n 20 minuten rijden vanaf het grote antieke theater, waar elke zomer het Hellenic Summerfestival gehouden wordt. Het dorp zelf heeft ook een theater uit de oudheid. Daar worden muziekfestivals gehouden.
Vlakbij Epidavros heb je de grote stad Argos en Nafplion (de voormalige hoofdstad van het moderne Griekenland). Argos met zijn prachtige Griekse theater en de opgravingen die door enthousiaste mensen gedaan worden. Nafplion met zijn Italiaanse invloeden, maar onvervalst Grieks is ook een heerlijke plek om even op adem te komen van al die geweldige indrukken die je opdoet in Argolida.
Wie Grieks theater zegt, zegt Orestes, Elektra, Agamemnon, dus Mycene hoort erbij. Een bezoek aan het paleis waarvan men aanneemt dat het de woonplaats van Agamemnon is geweest en waar volgens de legende en Schliemann (de grote amateurarcheoloog) Klytaimnestra begraven zou zijn. Het grote drama wat in het stuk "Elektra" verhaald wordt, zou zich daar moeten hebben afgespeeld. Als je dan met Karen bezig bent aan dat stuk en je komt op die plek dan onderga je een enorme ervaring. Elk jaar weer opnieuw wordt je ondergedompeld in de emoties en gevoelens die zich daar hebben afgespeeld.
Palea Epidavros zelf en haar mensen zijn een evaring waard. Als je al aankomt en je gaat naar je pension dan ontmoet je een en al Griekse vriendelijkheid, gastvrijheid en blijdschap dat je er weer bent. Ongelooflijk dat de mensen je nog kennen na een jaar. In Asteroa aangekomen (mijn pension) krijg ik van Thanassi de kamer die ik het jaar daarvoor ook al had. Je bent thuis. Dan gauw kijken hoe het is met Kosta, Dimitri, Pavlos en al die anderen, die je met zulk een warmte in hun dorp hebben opgenomen.
Ja, Karen heeft me een wereld doen ontdekken, die ik voorheen niet kende en die ik nooit meer wil missen. Via www.karidies.com kun je veel meer te weten komen over deze heerlijke en met recht goddelijke plek in Argolida op de Peloponnesos.
Paul van Straten.

Zakynthos

In de zomer van 2001 zijn mijn vriend en ik op vakantie gegaan naar Zakynthos.
Eenmaal aangekomen na een perfecte vlucht was ik meteen verkocht, wat een mooi eiland.
Het ritje naar het hotel wat we geboekt hadden was kort, het hotel was super en lag direct aan het strand. Hotel Astir Beach lag er kleurig bij, in een woord geweldig. Het zwembad was groot en het personeel was vriendelijk, niets was hun teveel.

De eerste dag hebben we een beetje geluierd aan het zwembad, we waren nog een beetje moe van de reis, ook al was die vrij kort. Toen we een uitgerust hadden zijn we richting het centrum gelopen, de wegen zijn erg slecht en je kon op 2 manieren kiezen om naar het centrum te gaan, de eerste was op het strand richting centrum en de tweede was via een grindpad.

Uiteindelijk hebben we voor de eerste gekozen, via het strand., 's avonds rijden er verschillende auto's het strand op om het rulle zand een beetje te verdrukken zodat je er makkelijk over heen kan lopen. Er staan ook ontzettend veel restaurantjes op het strand waar je heerlijk kunt eten en ook kunt genieten van de ondergaande zon, het bracht bij mij in ieder geval echt een vakantie gevoel teweeg.

Eigenlijk is het moeilijk om te omschrijven hoe Zakynthos was, je moet er zelf een keer zijn geweest. Er is toerisme, maar lang niet zoveel als in Kos, Kreta en Rhodos, het staat nog een beetje in de kinderschoenen. Het centrum van Laganas is erg gezellig, je hebt een lange straat met cafeetjes en restaurantjes, met veel neon verlichting. Het is direct aan het strand.

De restaurantjes aan het strand zijn wel een stukje duurder dan in het centrum, maar je hebt dan wel meer rust. Je hebt ontzettend veel keuze.

We hebben ook nog een tripje met de boot geboekt naar het scheepswrak. Het was een lange dag maar zeker de moeite waard. Onderweg hebben we nog een caretta gezien, een reuze schilpad die daar een broedplaats heeft. Prachtige beesten!

Al met al een prachtige vakantie, en Zakynthos is zeker de moeite waard!!!

Maurien

Lesbos

Al 16 jaar kom ik op dat eiland en in Moluvos, in die loop der jaren heb ik daar vrienden gemaakt en heb daar ook de winters meegemaakt , dan leef je ECHT met de Griekse bevolking, het dorp is dan beneden dichtgeplakt met krantepapier en er zijn maar een tweetal kleine restaurantjes open , meer voor de locale bevolking en hun ouzo dan voor een complete maaltijd.
Maar het is er dan heerlijk rustig en vredig, goed het licht valt iets meer uit maar daar wen je heel vlug aan hoor, s,morgens vroeg hoor je een venter die zijn purina loopt te verkopen ( dat is een soort koolstof dat overblijft van de olijvenoogst) dat doe je in , wat wij als een buiten b,b,q, gebruiken, maar hier staat het in de keuken en geeft een heerlijke gloed .
Dan een paar boterhammen op het rooster en dan met olijfolie en een beetje zout , ouzo erbij en een liedje , kaarsen omdat het licht het niet doet , GRANDIOOS.
OP EEN OCHTEND WORD JE WAKKER EN ZIE DE SNEEUW OP DE BERGTOPPEN , maar tegen de middag zit je in je t-shirt bij de haven te wachten op de bootjes die binnenkomen , een paar verse visjes mee naar huis , onderweg wat sla plukken en je hebt je maaltijd, in de avonduren ga je van de sinaasappelschillen ,, gluco,, maken , heel zoet en veel werk , maar we gooien hier niets weg.
Het zijn maar een handjevol mensen die daar ook de hele winter wonen dus je bent op elkaar aangewezen.
Maar zomers is het een heel ander eiland, dan komen de mensen uit Athene die de winkeltjes gaan runnen en de kafeneio,s en restaurants, dan heerst er een gezellige drukte , de temperatuur is er vanaf Mei tot oktober heerlijk, alleen in Juli- Augustus erg heet en druk, vooral met Grieken van het vastenland.
Maar er is genoeg te doen , veel watersport, boottochtjes,dansen met de locals enz; de mensen zijn echt en puur zeer vriendelijk en gastvrij, en heel eerlijk.
Er zijn sinds een jaar ook internet cafe`s, en er met een brommer er op uit trekken is mijn geliefde bezigheid, vergeet niet een brommerbewijs mee te nemen , al met al een zalig eiland, kijk eens naar mijn home-page

Vriendelijke groeten Eleni

Epirus

Na de geboorte van onze zoon Joost, was dit onze vakantie als gezinnetje. Nieuwsgierig waren we dan ook hoe anders vakantie vieren is met een baby. We boekten een Campingvlucht naar Korfoe om ons vervolgens 3 weken op het vasteland te begeven. Omdat we familie in Griekenland hebben, is de reisbestemming regelmatig de provincie Epirus. De familie is immers altijd een prima, gastvrije en typisch Griekse accommodatie.

23 augustus 1999

Om 6.25 uur vertrok ons vliegtuig. Om ruim op tijd op Schiphol te zijn, waren we die nacht al vroeg actief. Joost leek de enige die zich uitgeslapen voelde, en is op een hazenslaapje na (tijdens het opstijgen) klaarwakker maar wat verveeld geland op Griekse bodem. Op de luchthaven kregen we al snel onze babyjogger en bagage, zodat meteen de taxi konden nemen naar de boot die ons in 1.5 uur naar Igoumenitsa zou brengen. In deze drukke, hectische havenplaats is weinig te beleven en daarom zijn we na een glas frapé (koude koffie) direct verder gegaan naar de familie (in de bergen, zo'n 50 km van de Albanese grens). Ook nu namen we de taxi omdat dat het meest ideale vervoer was met een baby, en niet te duur (rit van 1.5 uur, Fl.70,-).
Elke keer weer is het genieten wanneer we de familie weer zien. Joost, een blonde Hollandse jongen, was in heel het dorp meteen al populair. Als er iemand deze vakantie genoten heeft is hij het wel. Door de hete augustusmaand was er heel veel fruit. Dagelijks at hij (en wij), vers geplukte vijgen, druiven, pruimen, bramen en walnoten.
s-Avonds ben ik met onze oom naar een riviertje gegaan om netten uit te zetten. Onderweg kwamen we wat landschildpadden, hagedissen en een slang tegen. De volgende ochtend vroeg op om de netten in te halen. De vangst was redelijk goed te noemen, zo'n 5 kilo forel en heel veel bladeren. De forel smaakte 's-avonds prima op de barbecue.

26 t/m 28 augustus 1999

Zonder Joost zijn we de Meteora-kloosters gaan bezoeken. We namen de bus van Ioannina (hoofdstad van Epirus) naar Kalambaka. In Kalambaka logeerden we in een van de vele (eenvoudige) pensions. Op het centrale plein van de stad is een informatiecentrum waar een vriendelijke Engelssprekende dame alle informatie verstrekt om de kloosters zo goed mogelijk te bezoeken. Om 9 uur 's-morgens namen we de bus naar het hoogst gelegen Megalon Meteoron (groot Meteora). Vanuit deze 350 meter hoge rots was goed te zien in wat voor en uniek gebied we waren. Uit het niets rijzen de rotsen hoog op, en bovenop staan dan de kloosters. Van de 24 kloosters die er waren zijn er nu nog 6 bewoond.
Bij de ingang van elk klooster betaalden we 500 Drs (Fl.3.50) p.p toegang. Bezoekers moesten gepast gekleed gaan d.w.z. mannen in lange broek en vrouwen een lange rok. Een rok was voor de vrouwen te leen. Wie zich niet aan de voorschriften van de heilige plaatsen hield moest direct rechtsomkeer maken. Van binnen waren de kloosters erg mooi en goed onderhouden. Men was zelf nog met wat nieuwbouw (in oude stijl) bezig. Borden in diverse talen informeerden ons over de geschiedenis van dit gebied, erg imposant. Lopend tussen de rotsen voelden wij ons erg klein en de steenarend die tussen de rotsen cirkelde hadden we op geen mooiere plaats kunnen tegenkomen. Na een kort bezoek aan het laatste klooster (de kloosters lijken op een gegeven moment allemaal op elkaar) zouden we de bus terug naar Kalambaka vanzelf tegenkomen, was ons verteld, Zwaaien en je kan mee. Maar nee, geen bus, dus lopen.

Net toen we uitgeput de eerste taxi zagen die ons verder kon brengen, waren we inmiddels al in Kalambaka. Erg blij waren we met de douche op onze kamer en moe maar voldaan zetelden wij ons op een terras met Griekse salade, tzatziki en een glas koud drinken.

De volgende dag hebben we Kalmbaka weer verlaten. Behalve een goede uitvalsbasis voor een bezoek aan Meteora heeft de stad niet veel te bieden.
De zes uur durende terugreis naar Ioannina ging dwars door het Pindos-hooggebergte. Steile dalen, bergpassen en pittoreske dorpjes maken de lange reis aangenaam. Koud was het bovenin het gebergte waar de bus, tussen de skiliften, een tussenstop hield. Bij het vertrek 's-morgens was het 25 graden en in de bergen zo' n 15 graden op het warmst van de dag.
Later op de dag hadden we een tussenstop in Ioannina.

De stad Ioannina is een levendige, moderne stad met veel mooie bezienswaardigheden en een van de beste pita-tentjes van de streek. We bezochten de Aslaan Pasja-moskee (1618) , een overblijfsel uit de Turkse tijd, vanwaar we een prachtig uitzicht hadden over de stad en zijn Pamvotis-meer. In het meer ligt een eilandje dat ook het bezoeken waard was vanwege het unieke landschap en de kloosters (alweer !).
Ook het huis waar de Turkse heerser Aslaan Pasja werd omgebracht is als museum ingericht. Verder straalde het eiland een typisch Griekse sfeer uit en het was heerlijk vertoeven bij een van de visrestaurants.

29 augustus t/m 10 september 1999

De provincie Epirus heeft, behalve mooie bergdorpjes en Giekenlands mooiste kloof: Vikos met een hoogte verschil van 1200 meter, ook een prachtige kustlijn.
Een van de mooiste kustplaatsen is Parga, waar we een paar dagen kwamen genieten van zon, zee en strand. Parga is een echt Grieks plaatsje met drie prachtige baaien met zand- en kiezelstranden. 's Avonds was het heerlijk om over de boulevard te lopen en het witte stadje met de ruïne van een Venetiaanse burcht verlicht tegen de heuvel te zien liggen.
We genoten van de helderblauwe zee en van Joost die voor het eerst aan de zee speelde met zand, water en stenen. Het eten, de gastvrijheid en de entourage in de restaurants leende zich avond aan avond voor een geslaagd diner. Echter Joost wilde beziggehouden worden en was ook wel moe. Het kwam er dus op neer snel, maar heerlijk te eten, de ober vriendelijk te danken en likkend aan een ijsje (Joost inmiddels slapend) te slenteren lang alle winkeltjes om souvenirs en mensen te kijken.
In Parga waren voornamelijk veel Scandinavisch, Italiaanse, Nederlandse en Griekse toeristen.
Het echte massatoerisme was daar nog niet doorgedrongen al is het er hoogseizoen al erg vol. In Parga ging alles nog gemoedelijk, geen lastige verkopers van souvenirs en inhalige obers langs de weg.

11 september 1999

Vandaag vierden we de eerste verjaardag van Joost.
De bakker van een dorp verderop wist dit en hij gaf ons een lift naar zijn winkel, waar we hele zoete gebakjes kochten. Een toevallige passant gaf ons weer een lift terug en dat scheelde ons weer 45 min bergopwaarts lopen.
Joost genoot van alle aandacht en gaf, terwijl het de hele vakantie al een feest voor hem was, de indruk zich echt jarig te voelen. Zingen, klappen ,kaarsjes, sterretjes, ballonnen en een muts maakte het feest voor hem compleet.

13 september 1999

Onze vlucht was verzet van 's-morgens 11 uur naar 23.45 uur. Een extra dag vakantie maar wederom een moeilijke tijd als je met een klein kind bent. Het opstijgen verliep nu moeilijk, door de luchtdruk en waarschijnlijk vermoeidheid was Joost erg driftig, maar na een half uur viel hij gelukkig in slaap en toen alle passagiers waren uitgestapt, verlieten wij ook het toestel en eindigde voor ons de vakantie.

Familie Frederiks-Binos

Samos

Datum:28 mei t/m 27 juni 2002

 

Na een nacht van weinig slaap komen we na een vlucht van 3 uur en 15 minuten rond 10.00 uur aan op de luchthaven van Samos. Hier aangekomen komt de warmte je tegemoet. De afhandeling van de bagage verloopt goed maar absoluut niet snel. Net als de rest van het Griekse leven, zo blijkt later. Nadat we onze koffers hebben, worden we met een bus naar ons appartement gebracht. Op de weg er naar toe maken we al kennis met de intens mooie natuur van dit eiland. De buschauffeur die de bus voor ieder stofje wil behoeden zorgt ervoor dat het zo'n anderhalf uur duurt voordat we in Votsalakia aankomen. Hier aangekomen worden we hartelijk ontvangen door Rita, de hostess van appartementencomplex Afrodite en eigenares van het barretje. We krijgen een glaasje jus d'orange en tegelijkertijd uitleg over de regels waar we ons de komende twee weken aan moeten houden. Vervolgens betrekken we ons appartement. Dit is altijd weer leuk, we zijn meteen van mening dat we het hier wel twee vol kunnen houden. Als eerste trekken we wat luchtigere kleding aan gaan er eigenlijk direct op uit om de buurt te verkennen. Afrodite is een leuk klein complex dat bestaat uit drie kleine gebouwtjes voorzien van mooi zwembad met een klein badje er aan vast. Het complex wordt door de doorgaande weg van Votsalakia gescheiden van het lange zandstrand. Langs deze weg bevinden zich tal van tavernen en cafeetjes. De omgeving bestaat alleen uit laagbouw, dus huizen en appartementen niet hoger dan drie etages. Je vindt in deze omgeving in grote hotels of winkelcentra. De supermarktjes zijn er enkel en alleen voor de toeristen gebouwd en de prijzen zijn daar in vergelijking met Nederland erg hoog. Ons idee is dat men hiermee ook wil voorkomen dat mensen op hun kamer gaan koken in plaats van uit te gaan eten. De prijzen om een hapje te eten vallen ons reuze mee, voor 20-25,00 euro heb je met z'n tweeën een heerlijke maaltijd met een heerlijk glas Samos Sec wijn.
De reis heeft ervoor gezorgd dat we toch wel erg moe zijn, we besluiten dan ook onder een parasol heerlijk van het uitzicht van de zee te genieten. 's Avonds heerlijk gegeten en afgezien van de hoeveelheid muggen toch heerlijk geslapen.

Woensdag 29 mei 2002

Vandaag een sportief dagje, ook al zeggen we het zelf. We hebben door dat de kustlijn vrij vlak is en besluiten een mountainbike te huren bij verhuurbedrijf Mirto schuin tegenover ons appartement. Al krakend fietsen we eerst richting het havenplaatsje Ormos om daar een kopje koffie te drinken. Hier hebben we voor het eerst kennis kunnen maken met de bergen van Samos. We besluiten richting het oosten te fietsen en vinden daar wat meer afgelegen strandjes. Hier zijn waterschoentjes absoluut geen overbodige luxe. De fietstocht heen verloopt zwaar maar voorspoedig, we rusten heerlijk uit aan het strand van Limnionas. Een klein strand met twee tavernen en ligstoelen met parasols. De terugtocht viel ons zwaarder maar we hebben het gered en hadden aan het eind van deze dag een heel voldaan gevoel. We besluiten om vanaf vrijdag een motor te huren bij ditzelfde verhuurbedrijf. We gingen er wel vanuit dat de kwaliteit van de motoren en auto';s beter zou zijn dan die van de fietsen. Voor de fietsen hebben we slechts 3,00 euro per fiets betaald dus we hadden niets te klagen.

Donderdag 30 mei 2002

Vandaag een boottocht naar Pythagorion. Om 07.00 uur werden we opgehaald om met de bus naar Ormos te rijden. Van hieruit zijn we met de boot in een uur naar Pythagorion gevaren. Hier aangekomen hebben we eerst een heerlijk ontbijtje gegeten. Het leuke is dat dit vrijwel overal kan voor ongeveer 4,50 euro. Vervolgens zijn we het stadje gaan verkennen. Natuurlijk het beeld van Pythagoras en de haven bekeken. Daarna nog langs de ruines van een oud kasteel en vervolgens naar de ingang van de beroemde Efpalinion tunnel. Nadat we gezien hebben hoe smal deze tunnel is besluiten we er niet in te gaan maar terug te wandelen. De heen weg bleek iets langer dan we van te voren gedacht hadden dus namen we een verkorte route. Onderweg door het weiland naar benenden kwamen we over het erf van een boerderij. Hier liepen drie enorme kalkoenen die stuk voor stuk tegen ons gilde. Ook de hond liet merken dat dit zijn terrein was. Afgezien van het lawaai zijn we er heelhuids langs gekomen. Beneden aangekomen hebben we de winkels wat bekeken en zijn vervolgens van terrasje naar terrasje gegaan. Zo'n excursie is leuk maar duurde eigenlijk te lang. Rond 15.00 uur hadden we eigenlijk wel graag terug gewild. We moesten helaas tot 18.00 uur wachten. Vervolgens terug naar huis gekeerd en wederom heerlijk gegeten.

Vrijdag 31 mei 2002

Vandaag voor het eerst met de motor het eiland verkennen. Via Marathokampos richting Karlovassi gereden. Vanaf Votsalakia duurt deze reis ongeveer een half uur. De temperatuur in de bergen verschilt enorm als je deze vergelijkt met de kust. Het kan soms ineens heel fris zijn. Zodra we de berg op rijden richting Marathokampos komen we enorm veel haarspeldbochten tegen die je echt heel rustig door moet rijden wil je niet uit de bocht vliegen. Onderweg kom je nogal eens een oude Griekse man op een ezel tegen. Vlakbij het bergdorpje staan onder een boom twee ezels te wachten tot hun baasje ze aan het eind van de dag weer mee terug naar huis neemt. Marathokampos zelf lijkt een klein dorpje met maar 1 doorgaande weg. Het is echter zeer de moeite waard eens door het dorpje te wandelen en de vele trapjes op en af te gaan. Het valt ons op dat ook hier de plaatselijke bevolking het erg leuk vindt als je voorbij loopt en groet dan ook hartelijk.
Net voorbij Marathokampos kom je op een heel mooi uitkijkpunt, vanaf hier kun je de kust van Votsalakia en het plaatsje Ormos goed zien liggen. Je kijkt echt de diepte in en we verbazen ons over de mooie natuur en het uitzicht. We vervolgen onze reis richting Karlovassi, hier aan gekomen blijkt het plaatsje op zich niet heel bijzonder te zijn. Je vindt er een haventje met wat terrasjes waar je heerlijk koffie kunt drinken maar een mooi strand heeft het eigenlijk niet. Na een korte stop besluiten we richting Kokkari te rijden. Deze plaats met schilderachtige huisjes doet erg knus aan. Het heeft een echt toeristisch centrum en een paar heel schattige strand (grove kiezel) baaitjes. Op weg van Karlovassi naar Kokkari zijn we nog een paar heel bijzondere strandjes tegen gekomen, een daarvan is Tsamdou. Hier wacht een oude Griek je op om 4,50 euro te innen voor een stoel met parasol. Het is er niet druk en het waait er heerlijk! Er staat een gezellige taverne waar moeder kookt, en zoon bedient. (dit laatste hebben we zelf bedacht). Na een paar uurtjes hier uitgerust te hebben gaan we op onze terugreis langs de vallei van de nachtegalen. Het bezoek aan deze vallei is de tijd dubbel en dwars waard. Enorm mooie natuur, er loopt een beekje door heen waar je over heen kunt springen om aan de andere kant verder te wandelen. Als je stil bent hoor je de nachtegalen echt fluiten. Midden in de vallei kom je ook reuze kalkoenen tegen die daar vrij rond lopen en als je geluk hebt tegen je beginnen te gillen. Na de wandeling hebben we bij het aan het begin van de vallei gelegen taverne een heerlijke salade gegeten.

 

Zaterdag 1 juni 2002

Wederom een stralende dag. Met de motor vanaf Votsalakia richting het Drakei (het westen) gereden. Het uitzicht aan deze kant van het eiland is werkelijk adembenemend. Er is hier net een nieuwe weg aan gelegd die er mede voor zorgt dat dit een heel bijzondere route is. Je kunt vanaf bepaalde uitzichtpunten heel goed de andere Griekse eilanden zien liggen. Onderweg besluiten we van de doorgaande weg af te gaan om naar een beneden geleden strandje te gaan. De weg naar beneden is een onverharde maar goed begaanbare weg voor een jeep of motor. Beneden aan gekomen heeft een oude Griekse vrouw een klein restaurantje en enkele kamers te huur. De reis terug naar boven duurt lang en na zo'n 45 minuten hebben we de grote weg weer bereikt. Verderop zien we beneden iets wat lijkt op een scheepswerfje, eenmaal beneden gekomen komen we op een mooi plekje waar inderdaad boten gebouwd worden. Alles doet heel knus aan en ziet er leuk uit. In Drakei houdt de weg op, we worden verzocht de motor te parkeren en verder te voet te gaan, dit is overigens een erg leuke ervaring. Hier zijn we allereerst iets bij Kostas gaan eten, de Griek daar heeft als gastarbeider enige jaren in Duitsland gewerkt en dit trekt dan ook veel Duitsers aan. De salade die we hier geserveerd krijgen bestaat uit groentes die de Griek zelf verbouwt, alles uit eigen tuin dus! Als aandenken nog een leuke foto van hem gemaakt waarbij we beloven de foto op te sturen naar de redactie van de reisgids Samos. Drakei is een heel schattig dorpje met heel schilderachtige huisjes. De tijd lijkt hier een beetje stil te staan. De rust en de natuur zijn hier zo mooi. Het enige wat we tijdens onze wandeling tegen kwamen zijn de poezen met jonkies en af en toe een Griekse vrouw die vriendelijk groet.

Zondag 2 juni 2002

Vandaag trekken we erop uit om de grot van Pythagoras te bezoeken. We besluiten de route via Marathokampos te nemen. Deze onverharde weg is goed te rijden maar op de terugweg hebben we gemerkt dat de route via Votsalakia korter zou zijn geweest. Bij de grot aangekomen moeten we toch echt al die traptreden naar boven te beklimmen om in de grot te kunnen komen. Wij vragen ons dan ook af hoe Pythagoras dit eeuwen geleden op zijn sandalen gedaan moet hebben. Boven aangekomen staat weer een soort van kerkje waar kaarsjes gebrand kunnen worden en icoontjes geplaatst zijn. Dit soort plekken kom je eigenlijk heel veel tegen op het eiland. In de grot is de temperatuur ook een stuk aangenamer dan in de volle zon. We hebben even tijd nodig om onze ogen aan het donker te laten wennen. We besluiten niet verder de grot in te gaan aangezien het er aardedonker is en ook nog eens erg koud. Vervolgens de hele klim weer naar beneden! Onderweg naar beneden kun je ook nog afslaan om nog een grot te bekijken, dit blijkt niks te zijn, ook niet de moeite waard om heen te gaan. De weg terug ging een stuk sneller en komt uit aan de doorgaande weg in Votsalakia. Omdat het nog niet zo heel laat is besluiten we nog om Platanos, het hoogste bergdorp op 500 m te bezoeken. Hier is Leon gehuisvest. Zodra we Platanos binnen reden kwam opdringerige Leon al op ons afgerend met de mededeling dat we moesten parkeren en bij hem moesten gaan eten. Hij sprak 2 woorden Engels dus dat was lastig. We hebben als eerste nog wat gewandeld door Platanos waar we de liefdesbron gevonden hebben. Achteraf bleek dat het dorpje nog 2 bronnen telde dus of we de juiste bron gevonden hebben blijft de vraag We hebben ons toch laten strikken door Leon en hebben enkel iets op het schattige pleintje van Platanos gedronken. Zijn taak was enkel mensen binnen halen, want voor de rest moest zijn dochter voor alles opdraven, hij reageerde niet eens als je wat tegen hem zei. Toen we weg wilden hield opdringerige Leon ons nog aan om business cards mee te geven en een flesje eigengemaakte jenever. Natuurlijk hebben we iedereen gewaarschuwd voor deze man en vooral gezegd niet bij hem op zijn terras te gaan zitten.
Vervolgens zijn we doorgereden naar Pefkos, het was inmiddels vrij warm geworden vonden hier een strandje dat totaal verlaten was. We zijn over de rotsen heen geklommen wat makkelijk ging omdat het niet zo hoog was en kwamen in een schattig verlaten baaitje terecht. Nog een paar rotsen over en hier was nog een verlaten baaitje. Ongelofelijk mooi zo helemaal alleen op een klein privé strandje. We zijn hier de rest van de middag gebleven en hebben geen mens gezien. Iets verder op aan het strand stond een schattig restaurantje met prachtig uitzicht over zee. We besluiten hier op aanraden van de ober een visschotel met allerlei verschillende gefrituurde vissoorten te proberen. Dit bleek een voortreffelijke keuze, we zijn later die week nog een keer terug gekeerd om dit nog eens te herhalen. 's Avonds hebben we niet meer gegeten dan wat brood met beleg). Na dit heerlijke eten besluiten we terug naar Votsalakia te rijden door naar een strandje achter Limnionas. Hier kun je via een heleboel trapjes beneden komen en heb je weer een verlaten strandje; hier heb ik voor het eerst een slang voorbij zien komen. Voordat ik de fotocamera kon pakken is het beest al achter een rots geglipt en is hij verdwenen.

Maandag 3 juni 2002

De laatste dag van onze eerste heerlijke week al weer. We gaan op weg naar Samos-stad. Ook omdat het oude gedeelte van de stad zeker de moeite waard zou zijn, hebben we ons laten vertellen. De reis per motor duurt iets langer dan een uur ook al is het qua kilometers niet eens zo heel ver. Onderweg stoppen we dan ook regelmatig om onze benen te strekken en van de mooie vergezichten te genieten. In Samos aangekomen hebben we al snel door dat dit een stuk drukker is dan wat we een week ervaren hebben. Aan een lawaaierige doorgaande weg drinken we koffie maar besluiten al snel weer eens verder te gaan. Het oude gedeelte is aardig maar niet bijzonder; de kleine straatjes zorgen ervoor dat je er met de motor net door heen komt maar met een auto kun je hier toch beter te voet gaan. Onze indruk na Samos is dat het een stad is die leuk is voor stadsmensen maar niet voor mensen die meer van de natuur en de rust willen genieten. We besluiten niet dezelfde weg terug te rijden maar richting Pythagorion te rijden om zo een soort eilandtour te maken. Het strandje waar we naar opzoek waren hebben we nooit gevonden en uiteindelijk komen we bij Psili Amos (vlakbij Pythagorion) uit. Dit strand loopt heel langzaam af in zee en is dan ook uitermate geschikt voor kinderen. Het is hier erg druk en we constateren dat we met die afgelegen strandjes ook wel erg verwend geraakt zijn. Via de binnenlanden (Pirgos) rijden we terug. Hier zie je heel goed wat voor schade de bosbranden van 2000 hebben aangericht. Het lijkt op een groot bomenkerkhof en het zijn er ongelofelijk veel. Gelukkig zien we dat er op verschillende plaatsen uitkijkposten met brandweerauto's op wacht staan.

Dinsdag 4 juni 2002

Na gisteren een luie dag. We zoeken het strand bij Limnionas weer op en blijven hier tot het wat minder warm is. Vervolgens rijden we nog naar twee strandjes verder dan Limnionas, hier loopt een pad dat waarschijnlijk alleen door geiten gebruikt wordt en kunnen we omlaag. Hier liggen alleen wat oude boten en verder is er niets. Kortom een echte stranddag.

Woensdag 5 juni 2002

Vandaag een bezoek aan Koumaradei. Dit stadje waar je veel keramiek vindt is schattig om een bezoekje te brengen. Wel is het lastig om de mooie dingen die je tegen komt mee naar Nederland te nemen. Onderweg kom je veel kleine standjes tegen waar een oude Griek zijn honing verkoopt. Natuurlijk hebben we ook een blikje gekocht.We vervolgen onze reis richting Tsopelos beach, althans dat wilden we. De weg naar dit strand is onverhard en geeft aan dat het 6 km is. Eenmaal op de weg blijkt dat deze door de regen echt onbegaanbaar geworden is. Er zijn enorme gaten geslagen en de weg ligt vol met grote stenen. Onderweg komen we nog 2 motorrijders tegen die het zwaar hebben op deze weg. Halverwege moeten we tot de conclusie komen dat deze weg te slecht is om door te rijden. Op de terugweg naar boven komen we nog een 2 Duitsers tegen die ons vertelden dat het strand niet eens de moeite waard was. Gelukkig dat we zijn omgekeerd.

Donderdag 6 juni 2002

Vanaf vandaag hebben we onze motor geruild voor een Jeep (Samurai). Het is een zeer warme dag. We rijden naar Ballos (naast Pefkos), hier is het zo warm dat we alleen maar onder de mimosaboom kunnen liggen om het een beetje uit te houden. Van onze hostess hebben we begrepen dat er een hittegolf gaande is en dat deze ongeveer 1 week zal duren. Voordeel is wel dat het 's avonds minder snel afkoelt maar overdag kun je 's middags echt niets anders meer doen dan de schaduw opzoeken. Na de mimosaboom verplaatsen we ons alleen nog maar naar het ernaast gelegen strandje van Pefkos. Wederom laten we ons verleiden tot de heerlijke schotel met gebakken vis in het restaurantje aan het begin van het strandje.

 

Vrijdag 7 juni 2002

Omdat onze eerste ervaring met de westkust een echt succes was hebben besloten deze route nog een keer te rijden. Niet helemaal tot aan Drakei maar we zijn toch aardig in de richting gekomen. Op weg ernaar toe lijkt het ons leuk een klooster te bezoeken dat ergens langs een onverharde weg te bezoeken. Deze onverharde weg is nog net niet onbegaanbaar te noemen maar echt goed is hij ook niet. We vinden het uiteindelijke klooster niet maar zijn genoodzaakt om te draaien omdat de weg veranderd is in een weiland en hier eigenlijk iedereen voor ons al is omgedraaid uit de gras sporen te zien. Bijna in Drakei aangekomen genieten we nog 1 keer van het schitterende uitzicht en keren daarna om omdat we op geen andere manier aan de andere kant van het eiland kunnen komen. Omdat we nog tijd over hebben rijden we de Leka-route richting Karlovassi. Deze route is werkelijk prachtig met bijzonder veel groen en wijnplanten. Onderweg komen we nog een ouder Grieks echtpaar tegen dat meelift tot aan Karlovassi. Wij gaan nog een keer naar de Vallei van de nachtegalen om het schattige plaatsje Manolates te bezoeken. Dit plaatsje is verboden voor auto's je moet dan ook de auto parkeren voordat je het bergdorpje kunt bezoeken. Na een wandeling in het steile dorpje komen we bij een schattige taverne die tegen de berg is aangebouwd. Zittend op het terras heb je hier echt een enorm mooi uitzicht over het eiland. Je krijgt een beetje het gevoel dat je van de berg afvalt, maar gelukkig is dit niet het geval. Na ons bezoek aan Manolates zijn we nog even wat gaan drinken op Tsamdou beach en vervolgens weer richting Votsalakia gereden.

Zaterdag 8 juni 2002

Op aanraden van enkele appartementgenoten besluiten we een alternatieve route te nemen om van Platanos naar Karlovassi te rijden. Dit blijkt als een echt avontuur uit te pakken. De route die we eigenlijk hadden moeten volgen hebben we nooit gevonden. We volgen de weg richting Konteika en komen op een niet verharde weg terecht en het wordt een echte jeepsafari. We komen in bosgedeelte terecht waar het wel heel mooi is maar de weg is niet echt geschikt voor andere auto's dan jeeps. We vragen ons dus ook af hoe onze appartementgenoten dit met een Hyundai Atos hebben volbracht. Achteraf blijkt dus ook dat zij over een geasfalteerde weg gegaan zijn en nooit onze route gereden hebben. Toch leuk dat we dit hebben meegemaakt. We gaan op weg richting Potami beach, hier is de Potami waterval vlak in de buurt. De wandeling ernaar toe is toch nog langer dan we verwacht hadden en loopt door bosachtig gebied met in het midden een stromend beekje dat van de waterval afkomt. Om bij de waterval te komen moet je toch echt door het ijskoude water. De waterval is op zich maar een hele kleine maar toch de moeite van een bezoekje waard. We besluiten nog even Potami beach te bezoeken. Dit strand heeft geen ligstoelen met parasols en door de warmte is het er te heet om te blijven. We zoeken de verkoeling op Tsamdou beach, hier is het onder een parasol veel beter uit te houden.

Zondag 9 juni 2002

Al eerder tijdens onze vakantie zijn we van plan geweest een georganiseerde zeiltocht te maken. De enige mogelijkheid die we nog hebben is om op maandag 10 juni, onze laatste dag, mee te doen. Op zondagochtend besluiten we toch dat we dit eigenlijk heel graag willen. In de haven van Pythagorion hebben we de boten van Samosail zien liggen en dit lijkt ons toch echt verschrikkelijk leuk. Via www.samosail.com kun je zien met wat voor boot we dit gedaan hebben. We moeten wel eerst naar Pythagorion om ons op te geven. Hier aangekomen blijkt de tocht volgeboekt. Nadat we de reisbureauagent hebben uitgelegd dat we dinsdags weer naar Nederland vertrekken doet hij er toch alles aan om ons mee te krijgen, zelfs de kapitein wordt erbij gehaald. Gelukkig voor ons, we konden toch mee. Helemaal opgelucht drinken we nog wat in de haven van Pythagorion en houden dan ons laatste stranddagje op het strand van Limnionas. Ook vandaag is het weer een erg hete dag en zijn we blij dat we onder de parasol kunnen liggen.

Maandag 10 juni 2002

Vandaag vroeg op, om 08.30 uur moeten we al in Pythagorion aanwezig zijn, dit betekent voor ons om 07.30 uur weg rijden. Om 09.00 uur varen we de haven van Pythagorion uit. Omdat er nog niet veel wind staat varen we op de motor. Het is heerlijk, wel goed smeren want voor je het weet ben je zo rood als een kreeft. Dit overkwam een Oostenrijkse dame. We varen Agathonisi, een eiland waar slechts 120 mensen wonen. Onderweg geeft de kapitein het roer regelmatig over aan een van de passagiers wat wel eens betekent dat we ineens van koers veranderen. De kapitein heeft bij aanvang al verteld dat ze zo'n beetje iedere dag wel dolfijnen tegen komen. Natuurlijk hopen we hier ook op en ja hoor, een school van vier dolfijnen zwemt vrolijk voor de boot uit en geeft ons de gelegenheid om ze te fotograferen. De boot heeft echter te veel vaart en de dolfijnen haken na een tijdje af. Toch een unieke ervaring, niet waar? Agathonisi is een klein en droger eiland dan Samos. Hier aangekomen kunnen we uitrusten op het strand en lunchen we in een taverne. Het eiland telt slechts twee taverne's. Op de terugweg waait het enorm en worden beide zeilen gehesen. Natuurlijk hebben we hiervan heel mooie foto's kunnen maken. Terug in de haven moeten we concluderen dat dit een fantastische afsluiting van onze vakantie was. Nog een keer eten we 's avonds heerlijk bij Muses (een afgelegen Taverne aan de doorgaande weg in Votsalakia). Nog een keer drinken we een drankje bij Esperos, het cafeetje naast ons appartement dat beheerd wordt door een heel vriendelijk Engels meisje. We moeten afscheid nemen van dit heerlijke eiland, en dat valt ons zwaar.

 

Dinsdag 11 juni 2002

De volgende ochtend moeten we al vroeg op staan omdat onze bus om 08.30 uur vertrekt. We kijken terug op twee heerlijke weken en weten nu al dat we volgend jaar weer naar een Grieks eiland zullen reizen! We reizen samen met de 3 gezusters, waar we de afgelopen 2 weken al veel mee gepraat en gelachen hebben naar een druilerig Nederland weer terug.

Claske van der Veer

Kreta

Veelzijdig Kreta

Kreta heeft echt alles in zich wat de veeleisende bezoeker anno 2002 zich maar kan wensen. Zonder overdrijving "a world in an island"! Kreta mag dan wel grossieren in toeristen en de drukte kan menigeen teveel worden maar het kost weinig moeite om je hiervan te verwijderen. Op oudheidkundig vlak is Knossos natuurlijk een "must" maar de overweldigende indruk kan overschaduwd worden door horden toeristen. Zoek dan de luwte van de natuur op want met een huurauto ben je in "notime" in de Kretenzische samenleving en word je als vreemdeling nog verrassend vriendelijk benaderd. Xenofili is dan ook een typisch Grieks begrip en betekent een gastvrije bejegening ten op zich van buitenlanders. Opvallend overigens want er is eeuwenlang gestreden tegen Venetiaanse en Osmaanse overheersers wat de Kretenzers tot een zeer strijdvaardig en weerbarstig volk heeft gemaakt.Terug in het hedendaagse Kreta beveel ik een bezoekje aan een lokaal café, het kafenion, aan op een van de gammele stoeltjes plaats nemend word je zeker spontaan onthaald. Het praatje met handen en voeten (?) hoort bij het beeld van de trotse innemende hartelijke Kretens!

Heb je ooit van de bloemenzee genoten in dit van olijfbomen vergeven eiland. Ga het zien vroeg in het voorjaar. De pracht van duizenden margrieten, anemonen of het rood van klaprozen doet je blozen! De oplettende botanist zal gecharmeerd raken van de flora die hier met zeer veel inheemse soorten een ongekende rijkdom vormt. Tientallen orchideeën en wilde tulpen zie je vaak simpelweg als bermtoerist!

Heb je ooit genoten van het avondrood aan een sfeervol haventje als Chania of Rethimnon nippend aan een raki of ouzo?

Ooit dorstig maar o zo voldaan de 18 km lange Samaria-kloof doorlopen? Een onvergetelijk avontuur voor de sportieveling. Europa's langste kloof is ondanks het massatoerisme zeker geen getemd paradijs maar daarnaast kent Kreta veel andere kloven die minder bezocht zijn maar niet minder aanbevelenswaardig zoals bijvoorbeeld de Imbros-kloof of de met palmen bezaaide Preveli-kloof waar je ook een verfrissende duik in zee kunt nemen.

En tot slot duik ik weer na opgefrist te zijn in de prehistorie om af te sluiten met het archeologische cultuurwonder Knossos. Als je al niet verdwaald in het mythologische labyrint dan verdwaal je in Kreta's diversiteit.

Waarom, bij Zeus, nog twijfelen over een nieuwe vakantiebestemming? Het oudste stukje geciviliseerd Europa omarmt je met al haar warmte!

Carla Wolters

Kos

12-20 oktober 2003

Met Dutchbird(prima) gevlogen.Onze reisorganisatie was Belair.
Op het vliegveld stond onze reisleidster ons al op te wachten. Marijke is een nederlands/griekse dame.
Zij heeft ons (ondanks het einde van het seizoen)prima verteld wat er zoal op Kos te zien en te beleven is.
Wij hebben aan een aantal zeer informatieve excusies meegedaan om ons in de griekse levensstijl te kunnen verplaatsen.
Wij hebben in appartementen-complex Ampavris gelogeerd (gebouw Geli).Wij waren met vier personen en hadden een twee kamer appartement, met een groot balkon en een kleine.
Het was rustig gelegen (ver van al die drukke straatjes met brommertjes!)Alleen was het appartement vrij gehorig en sober ingericht.
Het werd wel bijna iedere ochtend schoongemaakt!
Wij hadden het geluk dat het nog prachtig weer was,iedere dag rond de 25 graden!
Ook waren er nog alle winkels en tavernes geopend..een paar dagen na ons vertrek moet dat wel anders zijn geweest!
De grieken zijn aardige gastvrije mensen. Zodra je in de buurt van een eetgelegenheid komt zelfs een beetje opdringerig!

Een weekje Kos is prima uit te houden!

J. Dekker

KOS

Wij zijn naar kos geweest en het was echt geweldig.
we hadden mooi weer en perfecte excursies.
ik ben met een goede vriend geweest en dat was erg lachen.
we zaten in het appartementen complex ampavris bij kosstad.
we hebben een geweldige tijd gehad met de familie dekker waar
we nu nog contact mee hebben.
dit was een heel mooi eiland en het is voor mensen tussen
de 18 en 25 ook erg leuk.
het is ook een mooi fiets eiland.
te veel om te vertellen maar het is zeker de moeite waard.
voor de mensen die naar kos gaan
het is echt de moeite waard en je zult er geen spijt van krijgen.

groetjes veronique uit bodegraven een kosganger.

Thassos

Wij zijn 14dagen op Thassos geweest wat ons zeer goed is bevallen
een zeer groeneiland is volgens ons het meest groene van de 8 eilanden
die we bezocht hebben in de afgelopen 10 jaar, de prijzen in de taverne
vallen op dit eiland heelerg mee,de eiland tour per bus te commerceel
de mensen zijn ook hier zeer vriedelijk en joviaal maar een goed griekenland
kenner weet dat, in thassostad of Limenas wil ik toch 2 tavernes bij u aanbevelen
mocht men er naar toegaan dat is aan het strand taverne VENIERIS specialieteit vis
en een stukje terug taverne PATRIKOS ,het is er gezellig wandelen na het eten langs
de haven en het beroemde winkelstraatje er vlak achter.

Speelman.sr